Home Verhalen van Dordrecht
		Plattegrond Verhalen van Dordrecht
		De Singel
		We zijn op zoek naar een huis in Dordrecht. Afspraak gemaakt voor een aantal bezichtigingen en voor de zekerheid ruim op tijd vertrokken uit Noord-Holland, en dan opeens: file! Zul je net zien. Het telefoonnummer van de makelaar ligt thuis op de keukentafel. De laatste vijftien kilometer zitten we ons te verbijten: we komen vast veel te laat voor onze afspraak. In de stad raken we van de zenuwen binnen de kortste keren de weg kwijt. We zetten de auto op de eerste de beste vrije plek en gooien snel een handvol munten in de parkeermeter zodat we er even een uurtje of wat tegen kunnen. Maar na de eerste munt valt de rest tegen het klepje terug. - Hè, dat hebben wíj weer: een kapotte meter. En we zíjn al twintig minuten te laat. Nou, dan maar de gok wagen. In zo'n nijvere provinciestad zullen ze wel wat beters te doen hebben dan bezoekers pesten. Maar hoe vinden we hiervandaan het opgegeven adres? We vragen het bij de dichtstbijzijnde concurrent-makelaar, wiens deur op deze mooie najaarsdag zo gastvrij openstaat. Weet híj veel, dat wij een afspraak hebben met zijn collega. 'De Singel, tja... Hangt er van af waar u moet zijn,' antwoordt de man gevat. Als geboren Amsterdammers zijn we wel wat gewend, maar toch: wat een rare vraag. Natuurlijk zijn we bereid te accepteren dat wat ons leven lang niet anders heette dan 'het Singel', voortaan 'de' te moeten noemen. Maar waarom wil die man nou per se weten bij wie we moeten zijn? We noemen nu behalve de opgegeven straatnaam ook het huisnummer. 'Maar op wélke Singel moeten jullie zijn?' vraagt hij tenslotte. Wij kijken elkaar lichtelijk verbijsterd aan. Op de kaart van Dordt staat toch maar één Singel, en die omsluit, voor zover wij hebben gezien, de oude binnenstad. Díé bedoelen we. 'Ja, maar welke dan? Bedoelt u de Van Strijsingel, de Albert Cuypsingel, de Nicolaas Maessingel, de Ferdinand Bolsingel, de Samuel van Hoogstratensingel of de Godfried Schalckensingel? Zégt u het maar.' Uh... wij weten het niet, maar leren ter plekke dat deze stad zijn wereldberoemde zeventiende-eeuwers gemakshalve in één Singel heeft gekwakt. Hoe we uiteindelijk ruim een halfuur te laat op het juiste adres zijn beland, is ons niet bijgebleven. Wel dat de verkopende makelaar boos was, dat de verkoper er al helemáál geen zin meer in had, en dat het te bezichtigen object één groot kruip-door-sluip-door-gedoe van kamers en kamertjes was, dat van bordkartonnen wandjes aan elkaar geknoopt leek. Het lawaaiige bedrijf dat grensde aan de achtertuin maakte onze weerzin compleet. Terug bij de auto. Een bon. En eindelijk de tijd om de meter eens goed te bestuderen. Maximale parkeertijd: een halfuur. Daarom lustte de parkeermeter ons geld niet. Welkom in Dordt bij Parkeerbeheer! Wampie file parkeermeter Singel weerzin Welkom in Dordt