Verhalen
van Dordrecht
Verhalen
van Dordrecht
Wat nog rest:
opgerold tapijt
stofbesneeuwd beton
fotohaakjes aan de muur
verschroeide vrouwentongen
hier huist
geen harteklop
geen eenzaam
zuchten meer
nog een ogenblik
en nieuw
gebroken wit
sluit
de lucht
van thee
en koekjes
in
op drielaags dik
behang
dan is de dodencel
weer proper,
klaar
voor nieuwe ouderdom
die hier ooit
nooit meer
wakker wordt
Frans Bruijns
vrouwentongen
ogenblik
behang
ouderdom
