Verhalen
van Dordrecht
Verhalen
van Dordrecht
Dit was de boom aan de overkant:
ik heb haar in mijn haard verbrand.
Op een dag vroeg in de morgen, kwamen
de mannen met groene wagens,
gekleed in groene overalls,
met oordoppen tegen het oorverdovend lawaai
van het zagen,
ongevraagd de Koningin Wilhelminastraat binnen binnen vallen.
Dit legertje had tot taak onze boom
niet slechts te ontmaagden,
maar totaal uit te rotten, weg te vagen.
Zij waren bijzonder snel klaar:
de boom was inderdaad oud en verrot,
en ons bezwaar sneed molm,
De mannen spotten met onze tranen,
en klommen als otters de ladders op
om daar, met hun stalen tanden,
de takken tot schroot te vermalen.
De stam kwam vervolgens aan bod:
in keurige plakken lag het gevaarte
dat ons zolang had beschaduwd,
op het trottoir opgeslagen.
De stukken meenemen was geen bezwaar:
zo sjouwden wij met vier of zes handen,
de loodzware moten naar mijn tuin
naar mijn schuur, waar ze zijn opgeslagen
om later nog verder verzaagd,
te dienender dage als brandstof te dienen
voor onze antieke open haard.
Dat was het verhaal van de boom aan de overkant:
ik heb haar in mijn haard verbrand.
ton delemarre 17-12-2000
de boom
Koningin Wilhelminastraat
boom
stalen tanden
tuin
de boom
