Home
Verhalen
van Dordrecht
Plattegrond
Verhalen
van Dordrecht
 
Ook kinderfantasie is begrensd
 

op weg naar huis
uit de Sint Jozefschool
renden we altijd de brug der zuchten op
als er 'n stoomtrein aankwam

we stonden dan te dansen
in de dichte witte stoomwolken
en riepen (oh roomse blijheid)
we zijn in de hemel
we zijn in de hemel

soms echter trok 'n stoker precies op tijd
een of andere klep open
en dan stonden we in de vieze gore roetrook

dan sprongen we niet in het rond
en riepen ook niet
we zijn in de hel
we zijn in de hel

maar

vuile etterlijer !
vuile etterlijer !

Ger Brillemans


stoomtrein
dansen