Home Verhalen van Dordrecht
		Plattegrond Verhalen van Dordrecht
		De poes van de buurman
		Ik zat aan de tafel, wachtte voor het eten. Mijn huiswerk was al gedaan, en ik had nog spierpijn van de tafeltennis-training. Ik hoorde het geluid uit de keuken: water, olie, roeren?, het praten van boven: mijn tante en oom en hun wereld, 'dingeling' van de fietsen buiten, het praatje van de voorbijgangers over waar ze goedkoper boodschappen gedaan hebben, misschien toch een keer of twee 'miao' van de poes van de buurman. Ik wachtte nog voor mijn eten. Ik ruikte de geur uit mijn moeders koekenpan, en ook wat van de buren, fris van mij, want ik had net gedoucht, beetje stank van mijn vader, want hij had hard gewerkt. Ik wachtte nog voor mijn eten. Ik zag veel benen die liepen naar links, naar rechts, naar de keuken en weer naar mij. Alleen mijn opa zat stil met een dagblad te lezen, en niemand durfde dichtbij. Daar lag een stukje blad van groente op de vloer, en daar in de hoek stond mijn kleine fiets, daar wierp ik af en toe een blik naar Ik wachtte nog voor mijn eten. Ik voelde me gewoon moe van deze drukke dag, zoals elke dag. Iedereen hield veel van me, toch voelde ik me alleen, en dacht alleen maar aan die poes. Ik heb haar de hele dag niet gezien. Ellen Cai Met dank aan de Taalschool huiswerk tante en oom boodschappen de buren wachtte dagblad de hoek moe die poes de Taalschool