Home Verhalen van Dordrecht
		Plattegrond Verhalen van Dordrecht
		Als bommen vallen
		Op 23 oktober 1944, ongeveer een half jaar voor de bevrijding van de gehate Duitsers, wordt Dordrecht getroffen door een bombardement. Het beoogde doel is het park Merwestein, maar als zo vaak loopt ook hier het omringende gebied aanzienlijke schade op. In 1943 wordt het park door de Duitse Wehrmacht in bezit genomen en omgevormd tot militair kampement met bunkers. In september 1944 weet, nadat in het park toenemende activiteit wordt gesignaleerd, een illegale groep de geallieerden te melden dat de staf van de 15e Armee zich in het park heeft gevestigd, de staf van het leger dat in Brabant de opmars van geallieerde troepen naar het noorden moet tegenhouden. Door de geallieerden wordt besloten om de legerleiding in het park uit te schakelen. Acht jachtbommenwerpers van de RAF jagen met een snelheid van 400 mijl per uur naar hun doel?. Naast ongeveer 260 Duitse militairen, waaronder 2 generaals, worden 69 burgers, waaronder een groot aantal kinderen, dodelijk getroffen. Voor een aanzienlijk deel leerlingen van de Buitenschool. Een zesjarig jongetje wordt, kort nadat hij te voet is vertrokken vanaf de dr. Bavinckschool aan de Singel, op weg naar huis volslagen verrast door het hem onbekende geweld. Maar hij vervolgt, zonder dat het gevaar echt goed tot hem doordringt, zijn weg naar het ouderlijk huis aan, zoals later blijkt, de eveneens getroffen Oranjelaan?.. Dìt jongetje overleeft, als door een wonder. Helaas echter worden vele andere kinderen gedood, doordat zij worden bedolven door het puin van de getroffen Buitenschool. Bijna zestig jaar later wordt hij door dit afschuwelijke, nimmer door hem vergeten incident geïnspireerd tot een poging het in dichtregels te vangen. 24 oktober 1944 bijna opgetrokken rook krater in straat van tuin tot tuin ontstelde blikken door de ramen van kelderloze huizen naast het puin uitpuilend de ogen, gillend die nog jonge vrouw die heel alleen de hoek om snelt de rampstraat in wanhopig blikkend om zich heen door rook en scherven blijft ze zoeken hem die alleen naar school mocht gaan maar ze hoort geen kinderstem blijven maar komen die machines flitsend, duikend schuin omlaag met de snelheid van een duivel projectielen verwoesten traag het vijandelijk hoofdkwartier maar ook huizen van degenen die nog hun hulp willen bieden passanten onderdak verlenen opgewonden krijsende vogels daarop lijken die machines vaak mist een bom 't vijandelijk kamp en maakt van huizen puinlawines hoe moest ze het vertellen hem die met enigst kind haar achter liet die knappe jonge man die ondergronds op vijand schiet van haar gescheiden en samen met die moedige andere vrouw duitsers en verraders doodt zich nog niet bewust van rouw die andere vrouw, gehaat door de moeder met haar wonde en het kind dat dood zou worden teruggevonden de dag nadat sirenes gilden en bommen werden losgelaten op ooit het vredig park maar nu vol bunkers en dode soldaten Eef Vriesen 8 maart 2003 Duitse Wehrmacht kinderen 24 oktober 1944 hulp enigst kind verraders doodt Eef Vriesen