Verhalen
van Dordrecht
Verhalen
van Dordrecht
Een jeugdherinnering
Een hommage aan Cor Noltee:
een van de laatsten in silhouet.
Als Dordts kunstschilder
altijd herkenbaar met zijn baret,
penseel en het palet
of potlood voor een schets.
Zittend voor de ezel een uitstraling,
een plaatje op zichzelf:
zo harmonieus en karakteristiek.
Jaargetijde kon hem niet deren
aan de havens,
waar hij zo vaak is neergestreken
en waar over zijn schouder werd meegekeken,
door velen vastgelegd tot een stilleven.
Zijn stad met een rijke historie,
ons Dordt in al zijn glorie,
waar Cor Noltee nimmer genoeg van kreeg,
was hij een van de laatsten der Mohikanen
uit een Pictura-tijdperk van 225 jaar:
een ware kunstenaar.
Helaas te jong gestorven, toch al een legende
van de twintigste eeuw,
die destijds nog zoveel armoe kende.
Edoch, nu zijn collectie
posthuum nog wordt geëerd, is hij
toegevoegd aan de groep kunstschilders,
die in onze stad heeft gewerkt en geleerd,
door de eeuwen heen?
Antoine Hilwing
het palet
de ezel
de twintigste eeuw
